Poezie in Iran - een project in ontwikkeling

 

In 2019 verbleef ik vijf maanden in Iran om onderzoek te doen naar de manier waarop Iraanse jongeren met poezie interacteren. Het resulataat hiervan is mijn masterscriptie waarmee ik Cum Laude ben afgestudeerd. 

 

Tijdens mijn verblijf in Iran heb ik veel verschillende mensen gesproken en tijd met hen doorgebracht. De verhalen die ik heb verzameld zijn rijk en levendig en laten zien hoe poëzie verzen, van soms wel  800 jaar oud, een bron van troost zijn en actief gebruikt worden om de moeilijkheden van het leven in de Islamitische Republiek het hoofd te bieden.  Jonge Iraniers zoeken in poezie een vertrouwde bron van (religieuze) kennis  en gebruiken de verzen actief om ervaringen van onzekerheid, hopeloosheid, trauma en anomie het hoofd te bieden. Poëzie is voor hen een manier om hun eigen ruimte van spiritualiteit, hoop en hun persoonlijke interpretatie van het leven te creëren.

 

Momenteel ben ik bezig deze verhalen te bundelen en te publiceren.