Wendy

Tekst: Rose Heliczer

Stel je voor dat jouw lievelingskledingstuk een jurk is, terwijl je een man bent. Wendy heeft dat jarenlang voor andere mensen verborgen gehouden. Sinds vier maanden is ze begonnen met het dragen van vrouwenkleding buitenshuis. De neiging om in vrouwenkleding door het leven te gaan heeft ze altijd al gehad. Als kind bladerde ze door de Wehkamp-catalogus van haar ouders en keek ze naar de jurkjes. Het was voor haar niet makkelijk om iets toe te geven dat zo moeilijk geaccepteerd wordt. Wendy probeerde het daarom van kinds af aan te ontkennen. Ze trouwde als man met een vrouw en ze kregen twee kinderen. De drang om haar vrouwelijke gevoel uit te drukken verdween echter niet. Soms, als er niemand thuis was, trok ze de kleding van haar vrouw aan. Daar voelde ze zich bijzonder prettig in. Het onvermijdelijke gebeurde: haar vrouw trof haar man bij thuiskomst aan in een jurk. Dit was een schok voor het echtpaar, dat uiteindelijk ging scheiden. Hierop brak een roerige tijd voor Wendy aan. Ze ging, door de hoge huurprijzen en woningnood, van kamer naar kamer. Wanneer ze thuis kwam van haar werk, vaak een mannenberoep, kon ze eindelijk ontspannen in vrouwenkleding. Vorig jaar, op de Roze Maandag in Tilburg, trad ze voor het eerst naar buiten in vrouwenkleding. Wendy trok thuis haar rok, blouse en laarzen aan, aangemoedigd door een bevriende collega. Voor ze de deur uit liep, ging daar al een trainingspak overheen, want wie weet werd haar collega wel aangekeken op haar uiterlijk. Nadat hij met klem benadrukt had daar geen problemen mee te hebben, kleedde ze zich om in de auto naar Tilburg en had haar eerste coming out. Toch heeft het ruim driekwart jaar geduurd voordat ze definitief uit de kast kwam als Wendy. Wendy deed vier maanden geleden mee aan een Metamorfosedag voor transseksuelen, in Haarlem. Er deden onder andere twee kappers, kledingwinkels en een massagesalon mee, waar iedereen naar hartenlust vrouwelijk kon zijn. Een kapper kon regelen dat Wendy de hele dag een pruik naar keuze dragen mocht dragen. Ze kreeg hem als klap op de vuurpijl cadeau. Sindsdien is de pruik niet meer afgegaan. Met lang haar voelt ze zich zekerder van zichzelf. "Nu heb ik een pruik op, en zie ik ze denken ‘Is het nou een man of een vrouw?’ Op het moment dat ze het doorhebben, ben ik ze al gepasseerd." Na de scheiding heeft ze een poosje onder begeleiding gewoond en kon ze orde op zaken stellen. Nu woont ze samen met andere mannen uit dat traject. Via de RIBW (een instelling gericht op het helpen met wonen, werk en welzijn) van Haarlem hoopt ze in de zomer een eigen woning te kunnen krijgen. Ondanks alle onzekerheden die het met zich mee heeft gebracht weet ze één ding heel zeker: ze heeft geen zin om zich nog langer te verstoppen.

Vanaf nu wil ze gewoon Wendy zijn.